Caput 25

CAPUT XXV. In quo de Verecundia.

VERECUNDIA, Graecis αιδως, est virtus abhorrens ab omniturpitudine, conjuncta cum honesto pudore, qui nos in officio continet, & cum dolore & contristatione, vel ob praeteritam turpitudinem, vel ob metum futurae, & habens propositum fugiendi non ipsam tantum turpitudinem, sed & omnes ejus occasiones, iritamenta & signa, cujusmodi sunt delectationes Venereae, ut amplexus, oscula, cantica & colloquia amatoria ac impudica: quin etiam cogitationes, gestus & signa libidinis: ut sunt saltationes inhonestae & illicitae, impudicus oculorumobtutus, &c.

Breviter: Verecundia, est virtus per quam veremur & metuimus. censuram atque reprehensionem justam propter peccata ac vitia: superioribus & praestantioribus, imo ab omnibus recte judicantibus.

Quaeritur, An Verecundia sit virtus? Negant quidam, quia sit animi affectio: quia faciei, sed Deus aliter determinat. Et Christiani pudorem non facie, sed mente praestant.

Verecundiae est studendum: I. Quia mandatur nobis a Deo, Hebr. 12. v. 28. Quapropter res gnum assumentes quod concuti non potest, teneamus gratiam, per quam ita colamus Deum ut ei grati simus, cum verecundia & reverentia. Inprimis requiritur virtus haec in sexu femineo, sicut Paulus ait 1. Timoth. 2. v. 9. Volo itidem mulieres amictu honesto, cum verecundia & modestia ornare sese. Item in adolescentibus.

II. Quia est sancta virtus, quae turpitudinem omnem temperantiae contrariam fugit: id quod ipso vultus colore, inprimis autem rubore patefacit & declarat,

III. Quia est testimonium sanae mentis & sinceri judicii adhuin nobis permanentis de rebus obscuris

Saltationes seu choreae lascivae sunt a Deo prohibitae I. Quia omnes lascivi motus animi & corporis sunt a Deo prohibiti.

II. Quia omnes occasiones & causae scortationis sunt a Deo prohibitae.

Extrema sunt, inverecundia & pudor rusticus. Inverecundia seu impudentia, αυαμχυνlια, est vitium cum quis turpitudinis vel nullum vel hebetem & obtusum sensum habot

Est fugienda: I. Quia prohibetur a Deo II. Quia hominem reddit abominabilem Deo. III. Quia est signum deleti in animo rerum honestarum & turpium spiritualis xριιnρισ.

Pudor rusticus, κατασηηgις est vitium cum quis reprehensionem & ignominiam metuit etiam ab inferioribus, idque in ea re quae per se honesta est: quum eorum pudet quempiam, quorum pudere non oportet.