Quaestio 4

Quaestio. iiii perfectiones in deo distinguanTum tur secundum rationem ab anima fibrica ltam. quod sic. quia secundum Dyo. sacra scriptura mulUi ta deo attribuit propter imperfectionem U intellectus nostri.

¶ Contra. tale est fictitium et nullum tale debet poni in deo. communis opinio quod sic. quia intel hic introducitur llectus nater vario modo operans circa suum obiectum per conceptiones quas facit circa obiectum. potentia distinctionem rationis fabricare.

¶ Sed contra hoc argumentum 4r Primo sic. quando aliqua duo sunt penitus indistincta: si vnum non distinguitur ratione nec reliquum: sed perfectiones diuine sunt penitus eedem in se et in nobis scilicet in intellectu nostro ob iectiue: sed vt in se ipsis non distinguuntur ratione. ergo nec in intellectu. Probatio minoris: quantum ad istam partem scilicet quod sunt eedem in se et in nobis scilicet in intellectu: quia vel sunt idem totaliter: et sic habetur propositum. vel non. et tunc non intelligimus eas.

¶ Si dicatur quod possunt pro tanto distingui ratione in intellectu et non in se licet sini eedem quia vt in intellectu sunt haberit quenmdam respectum rationis: quia in mente sunt quem non habent in se: et propter hoc possunt distingui¬

¶ Contra. divina perfectio vt in se est: non habet talem respectum rationis: sed divina perfectio quae in nobis est. est omnino diuia perfectio quae in se est. ergo divina perfecus. quae in nobis est non habet illum respectum rationis. Prima probatur. respectus est posterior fundamento. et per consequens multomagis de illo respectu. intellectus ergo prius imtelligit diuinam perfectionem in se quam habeat talem respectum vel quam fabricet: et in illo priori sunt in intellectu: et tamen indistincte.

¶ Secundo sic. nullus effectus formalis est vbi nonest forma. respectus autem rationis dat referri et distingui: sed respectus rationis non est in illis perfectionibus: quia si sic: esset realis. ergo non dat distingui.

¶ 3o sic. omnis intellectus aliter intelligens rem quam sit in se: est falsus: sed intelligens divinas perfectiones distingui ratione: intelligit eas aliter quam sint in se: quia intelligit eas referri respectu rationis scilicet distinctione quae non est ibi.

¶ Dicitur quod si intellectus intelligeret res in se et aliter intelligeret quain se essent. esset falsus: sed intellectus non intelligit eas vt in sesunt: sed intelligit eas vt sunt in esse cognito. iccirco non est falsus.

¶ Contra. quia intellectus intelligens aut est falsus: quid intelligit rem aliter quam sit in se: et tunc habetur propositum. aut quia praecise intelligit eam aliter quam sit in esse cognito. et sic sequitur quod nulla cognitio esset falsa: quia omnia sibi conueniunt in esse cognito vel intellecto.

¶ 4o sic. quandocumque vnum contradictoriorum verificatur de aliquo. aliud tunc non potest verificari de eodem sed istud est verum quod diuine perfectiones in se non distinguum tur ratione. ergo per quamcumque potentiam ni poterit verificari quod distinguantur ratione. Utur ergo imaginatio falsa. nec dicbet hoc attribui rationi nequam intellectui: quia contradictionem videtur incluidere: quia tamen communis opinio est in oppositum: ideo istud non asserosoluat rationes qui vult.