Quaestio 4

Questio. iiii QUarto quero Utrum virtutes theologice consistant in medio.

Dicunt communiter docto res quod non. quia habent bonum infinitum pro obiecto: sed circa tale obiectum non potest esse excessus: et per consequens nec medium. Circa bonum limitatum et finitum attenditur medium eo quod tale obiectum nin minis potest diligi.

¶ Sed contra. videtur quod fides et spies habeant modo dium: eo quod habent defectum et superabundantiam: qui enim quatuor personas crederet in diuinis ille excederet: qui vero tantum duas: ille deficeret.

¶ Sic eodem modo de pe: posset enim quis de mina dei considere nimis et vel tra exigentiam suorum meritorum: et interum posset quis niminis deficere.

¶ Sed dicitur ad omnia ista quod omnis talis erro: sonat in defectum solum propter obiecti ignorantiam. sed habita cognitione obiecti: que sufficit nullus poeset circa obiectum deficere vel excedere in credendo vel in sperando: nec ex parte obiecti: quia obiectum amplius credibile est: nec ex parte actus: quia nullus actus ad hoc in vltimo sui sufficit.

¶ Pis visis introducuntur quatuor conclusiones.

¶ Prima est. quod virtus amicitie quae formaliter est in deo non consistit in medio. Maior enim amicitia est inter duas personas diuinas que possit esse: quia quelibet est diligibilis in infinitum: sed pater non potest niminis diligere filium: nec econuerso. ergo etc.

¶ Secunda conclusio. quod virtus magnanimitatis que est formaliter in deo non consistit in medio: patet. quia persone diuine ininfinitum sunt honorande. ergo quelibet potest velle ho norari quantum possibile est creature.

¶ Tertia con clusio. quod virtus mine que formaliter est in deo consistit in medio. quia illa est in deo per comparationem ad cre¬ turas: ad intra enim non est necessaria mina: sed deus posset nimis misereri: sicut si dimitteret non peniten ti vel actu resistenti.

¶ Sed contra primam conclusionem. quia deus habet amicitiam ad extra. diligit enim creaturas: sed homo est magis diligibilis quam vermis ergo si deus diligit ordinate amicitia eius ad creaturas est in medio.

¶ Contra secundam: quia de ratione formali virtutis moralis est quod consistat in medio: sed magnanimitas est huiusmodi. ergo in deo erit in medio: si ponatur talis virtus in deo.

¶ Ad primum dicendum quod in deo est duplex amicitia. vna ad intra de qua est prima conclusio. Alia ad extra: de qua currit instantia. et ista est in medio.

¶ Ad secundum dico quod oportet alterum de duobus dicere vel quod virtutes morales non sunt eius dem rationis in deo et in creatura: vel quod virtus non habet medium nisi respectu obiecti creati vel limitati.

¶ Iccirco notandum est quod virtutes in deo et creatura se habent in eust druplici differentia. quia quaedam sunt virtutes que in deo et in creatura consistunt in medio: vt iustitia et mina: quedam quae necin deo nec in creatura sunt in medio vt amicitia: quaedam quae non in deo. sed tantum in creatura sunt in medio: vt ma gnanimitas: quia omnis creatura potest nimis honorari. deus autem non: quaedam autem quae non in creatura: sed in deo tantum sunt in medio: vt iustitia distributiua.