Quaestio 2

Questio. ii. SEcunda questio est. Utrum natura de se sit vniuersalis. Et videtur quod sic: quia est superius.

¶ Contra. quia vniuersale est secunda intentio: ergo non diciU tur per se de prima. 4or conclusiones.

¶ Prihic introducuntur ma conclusio est. qui natura specifica non est vniversalis in primo modo dicendi per se. probatur: quia vniversale diffinitur in habitudine ad aliud: sed natura specifica in primo modo dicendi per se non est alia vel aliud.

¶ Item nulla relatio dicitur per se in primo modo de abo.

¶ 2a conclusio. quod nec peraccidens couenit sibi: quia aptitudo naturalis: nullo modo subiecto suo conuenit per accidens: sed vniversalitas termini dicit hadnitudinem naturalem essendi in pluribus.

¶ Tertia conclusio est. quod inest sibi in secundo modo: quia omnis naturalis aptitudo est passio per se apti nali: sed communicabilitas nature est eius naturalis aptitudo. ergo etc.

¶ Quarta conclusio quod ista vniuersalitas nature non est ab anima: quia circumscripto omni opere intellectus natura esset communicabilis pluribus: et si esset ab anima ipsa circumscripta esset naturaincommunicabilis pluribus: quod est falsum: quia ratio eius diffinitiua conuenit omnibus indiuiduis.

¶ Sed contra primam conclusiones arguitur sic: natura specifica non est per se singularis: ergo vniversalis cum sint opposita immediate.

¶ Dico hic. quod natura specifica non est de se singularis nec vniuersalis: sed abstrahit ab vtro que scilicet a ratione vniuersalis et particularis: quae sunt rationes repectiue.

¶ Contra. secundam probatur quod infit per accidens: quia ens diuiditur per vniversale et particulare. Si alterum est per se et alterum accidens. Dico quod non: si diuisio est per passione circumloquentes naturam.

¶ Contra tertiam: quia sequitur quod vbicumque uenitur natura erit comuicabilitas. et ita in hoc indiuiduo. Dico quod natura que est in homine secundum suam rationem formalem est communicabilis: sed illa passio non conuenit sibi ratione totium cum singularitate nec in hoc: sed secundum se.

¶ Quarto in statur: quia sicut in diuinis est vna natura in pluribus perso nis ita vna natura est hic in pluribus indiuiduis: Dico quod non est vna numero in pluribus. distinguitur enim proprie tatibus indiuindualibus: non autem sic in diuinis.