Quaestio 1

Cumque multis auctoritatibus. HIc incipit xxiia

¶ Circa quam queruntur quatuor.

¶ Primo. vtrum post relapsum in pecca tum mortale reuertantur omnia peccata praete rita.

¶ Quod sic. deuterono. mea est vltimo et ego retribuam eis in tempore vt labatur pes eorum id est si labantur in peccatum: et loquitur de peccato beelphegor per vdolatriam. ergo per relapsum de o bus puniuntur.

¶ Contra. prophilosopha dicit. Non consurget duplex tribulatio bis in ipsum: et introducitur in listera quatuor conclusiohic introducuntur nes.

¶ Prima est quod peccata de quibus fuit alis confessus possunt eadem re¬ dire de potentia absoluta dei. hoc probatur. quia si peccatum dicit habitum vitiosum. certum est quod deus hoc potest. si dicit actum malum. similiter. Si reatum ad penam quod sic. si respectum ad iracundiam dei. patet etiam quod sic.

¶ Secunda conclusio. quod hoc non potest de potentia ordinata secundum normaniustitie. probatur. quia pronior est ad miserendum quam ad puniendum. vt patet Exo. xicdio. igitur dato quod bona opera reminiscantur. non tamen peccata. alioquin eque esset durus ad puniendum sicut est proptus ad miserendum.

¶ Secundo. quia in absolutione commutatur pena eterna in temporalem sed non esset recta iustitia quod obligatus temporaliter pun a tur eternaliter. et tamen hoc sequeretur.

¶ Tertia conclusio quod secundum iustitiam non redeunt. probatio. quia peccatis mortalibus confessis non est debita nisi pena temporalis. igitur secundum regulam iustitie eternaliter non dicet puniri.

¶ Secundo quando aliquis sufficienter est punitus secundum aliquod iudicium secundum consensum partium. non est iustitia quod de eodem facto in alio iudicio puniatur: sed in confessione ex consensu peccatoris et dei taxata est pena temporalis pro peccatis. igitur non diliet trahi pro eisdem est aliud iudicium.

¶ Quarta conclusioquod reuertuntur vt circumstantia aggrauans. talis enim cui peccata sunt dimissa: magis deo tenetur. et per consequens malorem ingratitudinem incurrit.

¶ Secundo. quia pluribus ob ligationibus obligatur talis et frangit pactum cum deo. ideo plus peccauit.

¶ Tertio in politicis. latro signa tur semel. Secundo mutilatur. Tertio suspenditur. In ecclesia similiter quando quis loquitur contra fidem. Primo monetur. postea si recidiuet condennatur. sed instatur contra ista.

¶ Contra prium deo volente. nullus fit deterior secundum Augu.

¶ Dicitur quod de facto deus non causat habitum vitiosum. sed quin de potentia absoluta omnem habitum vitiosum posset causare sicut quancumque aliam naturam non apparet.

¶ Contra 2m. hic redieadem ratio formalis peccati quae est habitudo ad iracundiam dei. sicut ante prius fuit in ira. ita in eadem ira.

¶ Di co quod non pro eodem instanti.

¶ contra 3m. quia flagitii contumacia plus videtur displicere deo quam interando cum interruptione.

¶ hoc est difficile.

¶ Dinco tamen quod ceteris paribus plus displicet dieon interans: quia magis ex deliberatione videtur peccare. continuans autem magis ex passione.

¶ contra 4m. quando aliquis alitius non pecca uit maiorem gratiam facit sibi deus quam alteri reddendo sibi innocentiam.

¶ Dico quod vtrumque aggrauat pecatum relapsus et innocentia.

¶ Sed quid magis:

¶ Uitur quod relapsus. Tuc. 7. dicitur duo debitores erant etc. Quis ergo plus diligit existio quod ille cui plus donauit. Illi autem qui plus peccauit plus donatur: qui magis est obligatus ad diligendum. sicut ille cui dimisit plus peccat. similiter Io. 5. Ne deterius tibi contingat Si deterius igitur interatio magis grauat.

¶ Sed contra. regula moralis est. peccatum quanto magis voluntarium tanto grauius sicut magis peccat intemperatus quam incontinens. ille autem qui nunquam peccauit non habet inclinationem ad pecatum sicut alius. ideo me raliter videtur peior ille qui nunquam peccauit: quia non sic impugna tur.

¶ 2o. pecatum luciferi fuit tantum: quia non habuit inclinatio nem malam. et ex hoc fuit irremissibile. Similiter adam non hunit pronitatem. et ideo dicitur magis peccasse.

¶ Uitur mihi dicendum quod in vno actu plus peccat qui fuit innocens: quia magis ingratus maius enim benficium receparat: etiam moraliter: quia non inclinatur: sed ex aliis pluribus: vt quia consuetus ad peccandum et non est eradicans habitum. videtur alius plus peccare. vnde habent se sicut excedentia et excessa: nam alterum alterum excedit.