Quaestio 4

Questio. iiii. Quarta questio est. vtrum peccatum angeli fuerit superbia. Quod sic. patet per illud Isa. quomodo cecidisti lucifer quod mane oriebaris.

¶ Contra. Aug. dicit quod A inordinatus amor fuit peccatum eius vna diis quod in voluntate sunt duo actus pohic est sitiu scilicet nolle et velle.

¶ 2a disitco est. quod aliqua diliguntur amore amicitie. scilicet quae diliguntur in se. et aliqua amore concupiscentie. qua aliquid diligitur non in se: sed vt alicui modo activolendi est quo refertur voluntas in obiectum conueniens actu positui et actus nolendi. qui refugit obiectum disconueniens actu positus ita quod vterque illorum actuum est posius.

¶ Introducuntur hic autem quatuor praeambula. quorum prius est. quod omnis actus nolendi praesupponit actum volendi. 2 quod omnis actus concupiscen praesupponit amorem amicitie. 3m. quod non potest esse actus deo: dinatus nolendi: nisi sit actus deordinatus volendi. 4m quod actus deordinatus concupiscentie resoluitur in amorem deordinatum amicitie.

¶ Primum patet: sicut omne negatiuum resoluiter in affirmatiuum: ita hic sicut dicit Anside casu dyaboli. dicis auaro vis panem pro denario. dicit quod non: quare: quia volo pecuniam qua minus volo carere quam pane. similiter nolo febrem. quia volo inocunditatem.

¶ 2m patet. quare diligis vinum. quia bonum mihi. et quare mihi: quia amo me amore amicitie.

¶ 3m patet. quia si volo ordinate mihi bonum. et omnia alia volo ordinate. Et si volo mihi deordinate vel alicui malum hoc est. quia deordinate volo me. et diligo me.

¶ Sed hic introducuntur quatuor conclusiones. Prima conclusio est. quod peccatum angeli non potuit esse nisi amore amicitie: quia non potuit esse actus nolendi: nec prima deordinatio amore concu piscentie. ergo etc.

¶ 2a conclusio. quod ille amor amicitie non fuit respectu dei. quia non potest nimis diligi deus

¶ 3a quod non potuit esse respectu alterius creature: quia in nul¬ la creatura prius ferebatur quam in essentiam propriam: quae prius fuit sibi nota.

¶ 4a conclusio quod est deordinata dilectio suiipsius. et hic est processus Aug. talis quod ciuitas dii in cipit ab amore dei: vsque ad contemptum sui. Ciuitas autem dpapoli ab amore sui vsque ad contemptum dei.

¶ Sed dubitatur. fuitne alius actus praeter amorem amicitie: Dico quod illud quod erat summe concupiscibile et est beatitudo quam indebite appetiuit sibi. felicitas enim est delectabilissimum obiectum.

¶ 2o suit vere praeuentus amore commodi. res autem summi commodi est felicitas.

¶ 3o. primum pecatum non potuit esse in irascibili. sed in concupiscibili. Primum enim concupiscibile est felicitas.

¶ 4 ille non appetiuit bonum ratione honesti: nec vtilis. ergo ratione delectabilis tantum.

¶ Sed hic est dubium. quia illud quod naturaliter inest non est peccatum. naturaliter autem inest beatitudinem appete.

¶ Dicit Scundo quod appetitu naturali potest appeti: et in hoc non est peccumSed in actu elicito modo quo non dicitet.

¶ 2a difficultas quale pecatum fuit: Dico quod spirituale luxurie sicut possumus nominare passiones angelorum.

¶ Sed fuitne superbia primum pecatum: Dicit Scod. quod non. quia superbia est appetitus proprie excellentie. et appetitur amore cocupiscentie: et non amore amicitie.

¶ Sed nunquid fuit peccatum praesumptionis: Dico quod sic. non praesumptio ne erronea intellectus: sed prout est in voluntate: sicut quae diligit se vltra condignum. et qui estimat se vltra condignum apud intellectum.

¶ Sed quomodo in appetitu isto potuit deordinatio esse:

¶ Dicitur quod volunt esse beatus non ordinando hoc ad deum. vel potuit velle hoc non recognoscendo actum vel de bitum ante meritum: vel plus appetendo sibi beatitudinem inquantum est bonum sibi: quam inquantum est bonum in se.